Columns over de Vrijmetselarij, actuele onderwerpen en wat de broeders bezighoudt.
 Afbeelding invoegen



Zelfreflectie (door Pakhan) - donderdag 1 februari 2018

ZELFREFLECTIE........ (door Pakhan) - dinsdag 30 januari 2018

Het waren weer de nachtelijke uren waarin ik me koester in de stilte van het kwijnend maanlicht. De stilte die als een donzig transparant dekbed om me heengeslagen, me lekker wiegt. 

Binnen die stilte kruipt de tijd, terwijl de schemering naar het ochtendgloren glijdt. De vroege vogels zingen hun ochtend welkomst lied.
Verderop dreunt en davert over rails duidelijk de trein. Een vroeg vliegtuig vliegt met ronkende motor over. Ze lijkt te kreunen onder haar gewicht van en met de dik gevulde bijna zwangere buik. De vroege buurman met kennelijk een goed humeur slaat de portier van zijn wagen dicht en vertrekt naar zijn werk. 
De tijd heeft duidelijk voortgeschreden via de wijzers van de klok en het dagend licht buiten opgemerkt. Alweer een dag en een nacht voorbij, ochtend en nieuwe dag in het verschiet. Toch is er niets nieuws onder de zon, nu niet , nooit niet.. Al geeft de zomer blijk van leven , fris en groen en alom kleurrijk met zijn prachtige bloemenpracht. 
Het levenswiel draait almaar door om zijn eigen as. Diezelfde tijd die ik lijk te hebben gevuld met ledigheid in de afgelopen nacht. Doch in werkelijkheid heeft mijn brein, mijn wezen, door tijd en oneindigheid gereisd. Heeft orde in de chaos gesteld en opgelicht waar donkere hoeken onbemerkt zijn gebleven.

Er zijn heel wat mensen gekomen en gegaan gedurende mijn nu ruim76 jarig leven. Onze paden hebben nu eenmaal moeten kruizen om er met elkaar wat van te leren en eventueel los te laten. Toch blijven en blijken vele mensen in mijn leven een constante te zijn. Een waarachtige vaste kern, met net iets meer dat tot een glimlach leidt en tevens tot een voortstuwende kracht wordt. Wat is het leven toch heerlijk simpel in haar complexiteit.
Wat is het heerlijk te vertoeven tussen mensen van verschillende pluimage voor wie de tijd voortschrijdt in wijzende klokken weergegeven. 
Allen happen we dezelfde lucht als vissen op het droge weliswaar. Afhankelijk van de natuur die in alles zichzelf tegen alle wil en dank herstelt. Die zekerheid meent de mens zich te kunnen toe-eigenen in de grootsheid, hoogmoed, waanzin en hebzucht, En de eenling zoekt en vindt daartussen zijn eigen weg. Niet goed, noch slecht, maar wel recht van principe en zuiver van daden, gemeten langs de lijnen van de winkelhaak, met elke seconde wijzer of dommer naar de verdoemenis. De perfectie van de natuur is de eigen natuur soms kwijtgeraakt.
Zoekt en gij zult vinden.

Binnen de maatschappij of gemeenschap wordt nogal te pas en te onpas de kreet geslaakt "ken u zelve”. Hoe zit het daarmee en wat is de bedoeling daarvan?
Natuurlijk is hetgeen ik naar voren breng mijn eigen invulling van dat begrip en dat hoeft echt niet per se het uwe te zijn. Ik ken voor een belangrijk deel mijn beperkingen, mijn afwijkingen en nog meer van dat soort zaken. Hoe dat zo komt?

Nou dat heeft alles te maken met dat begrip "ken u zelve`, dat door mij altijd is beschouwd als een speciale boodschap aan mijzelf om te doen aan een vorm van zelfreflectie. 
Immers door je manier van denken en handelen in allerlei situaties te onderzoeken word je je bewuster van de gevoelens en gedachten die je daarbij hebt.
Je ontdekt wat je dieperliggende drijfveren zijn en hoe deze je identiteit en je gedrag bepalen. 
Hoe meer je aan zelfreflectie doet, des te meer inzicht krijg je in wie je bent, wat jou motiveert, wat je makkelijk afgaat en wat je uitdagingen zijn. 
En daarmee is het een basis voor je persoonlijke ontwikkeling.

Waarover praten wij? Bijna al onze gesprekken gaan over de buitenwereld. Over het algemeen wordt onze binnenwereld alleen dan aan de orde gesteld als iets heftigs ons leven in opschudding brengt. Dat kan zowel positief als negatief zijn. 
Inde laatste decennia hebben we de binnenwereld een groeiend belang leren toekennen. Psychologie en meditatie zijn voor vrijwel iedereen enigszins herkenbare begrippen geworden.

In deze tijd van individualisme lijkt iedereen erop uit om zich te onderscheiden van de ander. 
Over het gemeenschappelijk beleven van dingen is nauwelijks een gesprek mogelijk. 
Een kritisch gesprek over je eigen innerlijke beleving in relatie tot de beleving van de ander is zeldzaam. 

Het delen van je innerlijke beleving met een ander in een dialoog is zelfreflectie.
Dit woord staat in de dikke van Dale.

De gedachte dat je jezelf `bloot geeft` maakt dat de behoefte aan een gesprek over je binnenwereld dat sterk moet zijn omdat je jezelf vaak kwetsbaar voelt, al was het alleen maar uit onwennigheid en het zoeken naar woorden in een nog tamelijk onontdekt potentieel van ons bestaan.
Jezelf leren begrijpen in de vertrouwelijkheid is tegelijkertijd een vorm van wederzijdse openheid.

Ik heb het dus niet over een introspectie. Neen, dat is een handeling die je geheel alleen verricht en waarvan je de resultaten kan meedelen aan een ander. Je kunt er dan over praten en de conclusies van je gesprek meenemen in een volgend introspectief moment.
Zelfreflectie is per definitie gevat in het denken en krijgt zijn betekenis juist door de uitwisseling met de ander.

Bij zelfreflectie, of het naar jezelf kijken is het belangrijk om van jezelf te houden en wat je zou kunnen doen om dat eventueel te verbeteren. 
Ook is het belangrijk om jezelf af en toe met een korreltje zout te nemen en af en toe eens om jezelf te glimlachen. Maar ook is het belangrijk om te zorgen voor een goed zelfvertrouwen, voor een goed gevoel over jezelf. 
En dat kan op alle fronten en op alle facetten. 

Het gaat er niet om dat je negatief doet of alleen positief, het gaat erom dat je naar jezelf kijkt. 
Bewust naar jezelf kijkt.
Als je doelen hebt gesteld kun je kijken en toetsen of je op de weg naar die doelen bent.
Je kunt kijken hoe je in je relatie tot anderen staat en welk aandeel jij daarin hebt. Investeer je wel genoeg in je relatie tot de ander. 
T.a.v. van je werk kun je kijken of je bent waar je zijn wilt, ben je oké met je werk, ben je een goede collega, een goede werknemer of werkgever.
Als je jezelf had voorgenomen om minder snel boos te zijn, hoe is dat dan nu?

Mensen zonder enige vorm van zelfreflectie hebben nooit zelf schuld aan wat er fout gaat, het ligt altijd aan de ander. 
Ouders zonder zelfreflectie schelden hun kind de huid vol als het iets anders doet dan zij zouden willen en begrijpen helemaal niet waarom hun kind altijd schreeuwt en gilt. 
Mensen zonder zelfreflectie vinden dat anderen zich aan ons moeten aanpassen, zonder zelf ook maar een stap in de richting van de ander te doen. Mensen zonder zelfreflectie zien in de spiegel iemand anders dan degene die er voor staat.

Zelfreflectie helpt je te creëren wat je wilt, helpt je bij te schaven, te metselen en de ruwe steen te bewerken tot je bent waar je wilt zijn.
Want het gezegde `verander de wereld en begin bij jezelf `is er niet voor niets.

Reacties:

Er zijn nog geen reacties op dit bericht geplaatst.


Reageren:


Terug naar de vorige pagina >