Columns over de Vrijmetselarij, actuele onderwerpen en wat de broeders bezighoudt.
 Afbeelding invoegen



Arbeid aan de Ruwe Steen: wat houdt de Vrijmetselarij in? (door Pakhan) - zaterdag 21 juli 2018

Arbeiden aan de Ruwe Steen: wat houdt de Vrijmetselarij in? (door Pakhan) - zondag 15 juli 2018

Eigenlijk is het gek, dat uw huisgenoten in hun reusachtige tuin rozen kweken. Ik heb me laten vertellen, dat ze nu al 5000 soorten kennen en dat ze nog steeds niet dat gevonden hebben wat ze zoeken. En wat mij het meeste verbaast, is dat ze niet begrijpen, dat wat ze zoeken al in één enkele roos is te vinden of misschien wel in een druppel water…..

Ik als vrijmetselaar, ben zoekende. Als leerling beginnen wij onze gerichte zoektocht eigenlijk al met onze arbeid aan de ruwe steen, het zinnebeeld van de onvolkomenheid van het menselijk verstand en van de tekortkomingen van ons hart, dus die ruwe steen ben jezelf. Door aan die ruwe steen (jezelf) te werken probeer je eigenlijk een mooie rechte steen te worden, bedoeld wordt een beter mens. Niet beter als de ander maar beter als jezelf. 
Binnen die vrijmetselarij werken wij regelmatig met allerlei symbolen. Die zijn bedoeld als een hulpmiddel, zeg maar een handvat om bepaalde begrippen te duiden.
Deze symbolen zijn, zoals de naam vrijmetselarij al doet vermoeden, voortgekomen uit de gereedschappen die de vroegere kathedraalbouwers gebruikten.

Maar wanneer iemand zoekt, dan zoekt hij uiteraard niet naar niets. Ieder weet diep in zijn binnenste waarnaar hij werkelijk zoekt, maar hij hoedt dat als een diep persoonlijk geheim. Vinden en zoeken en werken zijn noodzakelijke fasen in de bewustwording. Wellicht zoeken we als elk ander mens feitelijk naar een antwoord op de eeuwige vragen ‘wie ben ik’, ‘waar kom ik vandaan’ en ‘wat is de zin van het leven’?
Niemand ontkomt eraan zich deze vragen te stellen en niemand is tevreden met het feit, dat hij niet meteen bevredigende antwoorden kan vinden kan.

Zolang wij op deze vragen geen passend antwoord gevonden hebben, blijft er een gevoel van onvrede in ons, een gevoel dat mogelijk ontspringt aan de oerangst, die ongeweten toch in elk mens leeft en die zich op allerlei manieren psychisch in ons leven kan uiten. Dat merkwaardige gevoel kan leiden tot agressies, die we later zelf niet begrijpen, maar ook tot depressies en psychosen, factoren die beslist storend op ons leven kunnen inwerken. Maar zodra we een antwoord op de eeuwige vragen vinden, dat ons tenminste enigermate tevreden kan stellen, keert het oervertrouwen weer in ons terug en worden alle angsten en storende gevoelens overwonnen. Lang niet alle psychologen beseffen dit en zoeken naar een oplossing in gebieden, waar die nimmer gevonden kunnen worden.

Ja, wie ben ik?
Het is onze plicht als vrijmetselaar om goed na te denken over de diepere betekenis van alles wat in het rituaal wordt gezegd. Als er in het rituaal geen betekenis zou schuilen, zou het zinloos zijn en binnen de vrijmetselarij is niets zonder zin. Zelfkennis en zelf bezinning zijn reusachtige hulpmiddelen om ons tot een juist begrip te brengen, een begrip dat tot zelf veredeling leidt, zonder dat wij ons dit bewust zijn of er zelf iets van merken.
Ons wordt geleerd, dat de voornaamste arbeid voor de leerling is het werken aan de ruwe steen. Hij moet met hamer en beitel de oneffen scherpe hoeken weghakken en bijvijlen, zodat de ruwe steen zodanig haaks wordt, dat hij kan worden gebruikt en ingevoegd in de bouw van de tempel. 
De ons zeer bekende uitspraak, die wij bij elke bijeenkomst boven de tempel zien staan, t.w. ‘ken u zelve’ is ons even vertrouwd als het begrip ‘licht’. Beide staan met elkaar in verband. Licht is leven. 
Het zoeken naar het licht is een weg, die leidt tot een vaak nieuw en verhelderend inzicht in eigen doen en laten, in het wel en wee van het eigen persoonlijk leven, maar is ook het zoeken naar een diepere zin van het leven, naar wijsheid om het leven beter te begrijpen en daardoor ons leven bewuster en zinvoller vorm te geven.

We zullen om te beginnen niet meer zo op onze eigen belangrijkheid bedacht moeten zijn om dan met andere ogen onszelf en anderen met wie wij leven en werken op de juiste manier te kunnen beoordelen. En voor wij iemand beoordelen, moeten wij ons afvragen of we daartoe wel gerechtigd zijn of er daartoe noodzaak bestaat en waarom wij zo’n oordeel willen uitspreken. Langzaam leren we begrijpen dat we niet zo maar op los kunnen leven en dat de dood in feite op elk ogenblik van de dag achter ons kan staan, zodat als wij ons leven willen verbeteren dit terstond moeten beginnen en niet als en dan volgens de argumenten waarmee we menen ons voornemen te kunnen en moeten uitstellen.
Ik denk hierbij even aan de vier en twintig duimmaat, die is voor ons een voortdurende maning ‘weet wat je doet, besteedt je tijd, maar doe het goed’ toen de tweede opziener ons de werktuigen van de leerling verklaarde, heeft hij het ook gehad over de vier en twintigduimmaat.
Elke dag heeft 24 uren en het is aan ons om die uren zo te besteden, dat wij, die naar een betere wereld streven, beginnen met onszelf. Als we dat niet doen en we staan er nooit bij stil, dan zal er niets in ons veranderen en blijven we wie we waren en zijn.

De arbeid aan de ruwe steen is de arbeid aan de geestelijke tempel, waarvan we stuk voor stuk zelf de bouwstenen zijn. De stenen hoeven niet allemaal gelijkvormig te zijn, want persoonlijke arbeid is nu eenmaal geen machine-arbeid. We mogen allemaal onze steen behouwen en zelf bepalen of we hem goed genoeg bewerkt vinden om hem te kunnen aanbieden als bouwsteen in de tempel der mensheid.
De tempel der mensheid mag uit verschillende stenen bestaan, want zij worden door het cement van de liefde toch samen gekit. En het is goed als de tempel der mensheid de verschillende kenmerken van mensen draagt. Het is immers de geestelijke vonk in ons, waarmee wij onze ruwe steen laden en dat laden doen wij als we er bewust naar streven te leven volgens de maçonnieke begrippen en idealen, die we aanhangen en heten uit te dragen. Frans van Assisi zei; ‘gij kunt de vonk in anderen slecht dan ontsteken als uw eigen vonk brandende is’

Wij moeten de vorm van de door ons bewerkte steen in ons zelf zoeken en vinden en dat dwingt ons tenminste oprecht en eerlijk ten opzichte van ons zelf te zijn. Immers het is zinloos om zichzelf te bedriegen en wat wijs te maken. Het schaadt alleen maar. En we moeten onze ogen ook niet opzettelijk sluiten als we onze tekortkomingen, fouten en kwalijke eigenschappen leren kennen. We moeten bedenken, dat we met het werken aan onze steen ook een verantwoordelijkheid op ons nemen, in eerste instantie een verantwoordelijkheid tegenover onszelf. Eet wat klaar is, spreek wat waar is en handel daarnaar. Wij kunnen zelf veel veranderen, want het is toch zo, dat wij zelf de ruwe steen zijn. Wij slijpen en vijlen aan onszelf en doen ons best de scherpe – slechte – kanten van ons karakter te verwijderen. Dat is de maçonnieke arbeid, waarmee de leerling moet beginnen.

Maar op welk een niveau wij ons ook begeven binnen de vrijmetselarij, wij zijn en blijven wij allen leerling en dit betekent dat dit voor ons allen geldt.

Reacties:

Er zijn nog geen reacties op dit bericht geplaatst.


Reageren:


Terug naar de vorige pagina >